Lífið í Austurkoti

Þarna eru töskurnar í hrúgum á borðunum.

Svo er nóg úrval af glingri á 2€

og gallabuxum/pilsum á 10 €, sölukonan var snaggaraleg með málbandið til að vita hvaða stærð passaði á stelpuna,

svo eru margir strangar af mjög fallegum gardínuefnum, tveir metrar kosta 5€, þrír metrar á breidd. Þar er hægt að gera góð kaup.

Ég er algjör skýjaglópur þegar kemur að myndatökum, skýjafar og tré eru uppáhalds myndefni hjá mér. Þessa mynd tók ég í gær, af fallegu blómunum á Marmelostrénu og himininn fékk að vera með. Marmelos er ávöxtur sem ég nota til að búa til sultu.

Ég hef það á tilfinningunni að ég verði að skrifa oftar til að valda ykkur ekki vonbrigðum, en þá kemur upp sá vandi að skrifin verði útþynnt og innihaldslítil. Ég ætla nú samt ekki að lofa neinu en reyn að skrifa aðeins oftar. Þið takið viljann fyrir verkið.
Ég fór á markaðinn í Albergaria í gær, ætlaði að kaupa púrrulauks-plöntur en þær voru þá ekki til. Ég keypti bara grænmeti og blóm í staðinn, það er erfitt að standast það að kaupa svona vönd á 1,1/2 €.
Dagurinn í dag hefur verið rólegur hjá okkur, fórum í góðan göngutúr í nágrenninu en það eru margir skógarstígar hér í grendinni ásamt götunum í þorpinu.
Við verðum barnfóstrur á morgun, Joana kemur til okkar í fyrramálið, mamma hennar Graca þarf að fara á kennarafund. Það er ekki bara á Íslandi sem kennarar standa í ströngu, hér eru stanslaus fundarhöld um verðandi breytingar á vinnutilhögun kennara en enginn virðist vita hverju á að breyta eða hvað skal gera. Mér finnst að þeir mættu heldur nota krafta sína til að bæta uppfræðslu ungmenna, sem mér skilst að sé frekar fálmkennd.
Ég hef ekkert vit á þessu en Graca vinkona okkar er kennari svo við höfum fréttirnar frá fyrstu hendi. Vonandi vöknum við öll hress í fyrramálið, tilbúin til að takast á við hin margvíslegu verkefni sem bíða okkar. Ég býð ykkur öllum góða nótt.

Bóndarósin er glæsileg núna

Svo eru auðvitað Túlípanar

og smálaukar sem ég veit ekki nafnið á

Það eru breiður af þessu undir Camomilltrénu

Þetta smáblóm hefur sáð sér sjálft, veit ekki hvað það heitir

Að lokum er mynd af lauk og salatplöntum sem eru að ná sér á strik, fremst er Rósmarín runni sem ég var að klippa niður, hann vex svo mikið og svo varð ég að breiða yfir rófufræ til að fuglarnir klári þau ekki áður en þau ná að spíra

Þá erum við komin heim frá Madeira. Ferðin var mjög skemmtileg og fróðleg, en aðeins of stutt því fjórir dagar nægja ekki til að skoða allt sem mig langaði að sjá, hvað þá að það gæfist tími til að slaka á, fara í sund eða sólbað, en við höfum nú nóg af því hérna. Skipulagning ferðarinnar var í höndum ferðaskrifstofu í Aveiro og var hún til sérstakrar fyrirmyndar.  Það beið okkar bílstjóri á flugvellinum á Madeira, hann flutti okkur á ***** Hótel þar sem okkur var tekið eins og gömlum vinum. Klukkutíma seinna kom starfsmaður ferðakrifstofunnar til að kynna fyrir okkur þær ferðir sem eru í boði og skrifuðum við okkur í dagsferð daginn eftir. Við vorum sótt á Hótelið á nákvæmlega þeim tíma sem áætlað var ( sem gerist sjaldan í Portúgal) Bílstjórinn var einnig leiðsögumaður, hann sótti líka tvenn hjón á önnur hótel og keyrði svo með okkur um eyjuna, stoppaði á mörgum stöðum og fræddi okkur mikið. Madeira er mjög ólík öðrum stöðum sem ég hef heimsótt, þetta er gömul eldfjallaeyja en þar hefur ekki gosið í nokkur þúsund ár. Þetta er næstum eins og einn stór klettur með nokkrum toppum og gilskorningum frá hæsta tindi niður í sjó. Það eru engar sandstrendur, aðeins svart fjörugrjót vandlega slípað eftir sjógang í árþúsundir. Það hefur ekki verið auðvelt að leggja vegi um eyjuna og erfitt að komast á milli staða en eftir að porrtúgalir gengu í efnahagsbandalagið fengu þeir mikla styrki til að gera jarðgöng og leggja brýr yfir gilin, svo nú er auðvelt að komast um alla eyjuna. Íbúar eyjunnar eru um 250 þús. og hefur þeim tekist með lagni að byggja húsin sín upp um allar hlíðar, stundum er ekki hægt að koma fyrir akvegi að húsunum og verða menn þá að leggja bílnum í einhverri fjarlægð og ganga heim. Ég er búin að setja myndir úr ferðinni á Picasa albúmið og læt aðeins eina hérna með, hún er af segl skipi sem byggt er í stíl gömlu sæfaranna, ferðalangar geta farið í stutta siglingu með skipinu og sagt er að maður fari nokkrar aldir aftur í tímann í þeirri ferð. Það var frekar vindasamt þessa daga sem við stoppuðum og þar af leiðandi ekkert siglt.