Tvær úr tungunum….
Þessa mynd tók Palli af okkur Matild í fyrra þegar við vorum að fara á ball með leikfimihópnum okkar. Við vorum ekki alveg svona fínar í gær, þó við værum þokkalega til fara, þegar við brugðum okkur af bæ og toguðum í nokkrar tuskur ásamt því að kaupa í matinn. Matild hafði frétt af tilboðsverði á nokkrum vörum í stórmarkaðinum Jumbo og hún notaði tækifærið til að vita hvort hún gæti fundið á sig viðeigandi klæðnað fyrir brúðkaupsveislu í ágúst. Þrátt fyrir að mikið væri mátað og margt til fallegt á hana í C&A gat hún ekki ákveðið sig, enda er nægur tími til stefnu. Það taka engn enda ævintýrin sem ég lendi í þegar ég fer í stórmarkaði, Palli sagði frá því um daginn þegar við fengum okkur að borða í einum slíkum og ég hafði gleymt buddunni heima. Nú var ég að ganga um stórmarkaðinn með Matild og beið eftir henni á meðan hún fékk afgreiðslu í fiskborðinu, svo sá hún ávexti sem hún þurfti að láta vikta og á meðan beið ég með innkaupakerruna hennar, þá kemur til mín kona og segir “fyrirgefðu en þetta er mín kerra” ég var ekki á því að sleppa körfunni, hélt fast um handfangið og sagði ákveðin, “nei, vinkona mín á þessa kerru” hin var ekki á því að láta sig og benti því til sönnunar á bláan pening sem var í læsingunni á körfunni, í því kom Matild og spurði hvað væri um að vera, konan benti henni á sönnunargagnið og við gátum ekkert sagt því við settum venjulegan 50 centa pening í körfuna, þá hélt Matild að ég hefði sett pakka með frosnum fiski í kerruna og setti sinn fisk þar líka, en þá hafði konan með bláa peninginn ætlað sér að kaupa þann fisk. Ég var heldur niðurlút þegar ég fór til baka að fiskborðinu og sótti þangað tómu kerruna okkar. Ég brosti afsakandi til konunnar og hún veifaði mér brosandi um leið og hún hélt áfram sinni ferð. Já, það getur margt spaugilegt skeð þegar “tvær úr Tungunum” skreppa í kaupstað.
