Vegir liggja til allra átta
Þegar við Palli ráðlögðum ferð okkar til Íslands, hugsuðum við helst um að hitta ættingja og vini til að eiga með þeim góðar stundir, ásamt því að Palli hitti lækninn sinn til að fá staðfestingu á því að lyfin sem hann fékk fyrir ári síðan hefðu unnið sitt verk, eins og kom líka á daginn.
Þetta gekk eftir en ekki áttum við von á þessum ósköpum sem dundu bæði yfir okkar þjóð sem aðrar, einmitt á þessum tæpa mánuði sem við stoppuðum á Íslandi. Við tókum þá ákvörðun að reyna að horfa bjartsýn til framtíðar, eins og allir eru hvattir til að gera þó útlitið sé frekar dökkt.
Við kvöddu okkar fólk og þökkuðum fyrir ánægjulegar stundir sem við áttum saman og héldum heim í Austurkot. En daginn eftir heimkomuna bárust þær alvarlegu fréttir að það hefði fundist heilaæxli í dóttur minni henni Sigrúnu. Svona fréttir eru auðvitað áfall fyrir hverja fjölskyldu, ég varð mjög slegin yfir þessu og hef verið eins og skugginn af sjálfri mér síðustu viku. En Sigrún er heppin að eiga góðan eiginmann og skilningsrík börn sem munu hjálpa henni og styðja eftir bestu getu. Eftir nákvæmar skoðanir fór Sigrún til fundar við heila og taugaskurðlækni sem sagði að þessi tegund af heilaæxlum kölluðust meningioma og væru góðkynja. Það var tekin ákvörðun um að fjarlægja þetta með aðgerð eftir ca. 3 vikur. Ég er rólegri eftir þessar fréttir, þó ég geri mér auðvitað grein fyrir að þetta er vandasöm aðgerð. Ég hef ekki hugsað mér að tala mikið um þessi veikindi en vildi þó segja frá þeim hérna, svo að vinir og ættingjar sem lesa þessa síðu, viti af þessu.
Ég bið ykkur að hafa dóttur mína í bænum ykkar, þið sem þekkið hana vitið hvar hún stendur í þeim málum. Hafið það gott, kæru vinir og verið góð hvert við annað.