Lífið í Austurkoti

Eftir morgunmat sóttum við bílinn í geymslu sem tilheyrði hótelinu þó hún væri í annari götu, en innkeyrslan í þessa bílageymslu var svo þröng að okkur þótti vissara að leggja speglana aftur með bílnum á meðan keyrt var inn og út og það var svo bratt niður að mér fannst bíllinn næstum því standa upp á endann.  Jæja þetta var nú bara smáævintýri. Þá var stefnan tekin aftur á Austurkot með viðkomu á nokkrum stöðum, það er alltaf dálítið spennandi að velja sér kaffihús því þau eru svo mörg að nánast ekkert þorp er svo lítið að þar séu ekki eitt eða fleiri kaffihús. Við vorum fyrst að hugsa um að stoppa í bæ sem heitir Leiria, þar höfum við komið áður en höfum ekkert á móti því að skoða hann aftur. En þegar við fórum að sjá skilti á Batalha fannst okkur svo langt síðan við komum þangað að tími væri kominn til að líta þar við.  Þetta er einn af merkustu stöðum Portúgals, vegna stærðar og stórfengleika kirkju/klausturs sem þar stendur. Það var einn af konungum landsins, sem hét Maríu mey að byggja kirkju henni til dýrðar ef honum tækist að vinna sigur á óvinum sem hann átti í stríði við. Sigurinn vannst svo 1385 konungurinn stóð við orð sín. Það tók um 200 ár að koma byggingunni upp, á þeim tíma réðu ríkjum sjö konungar og 14 arkitektar komu að verkinu. Það er ekki nokkur leið að gera sér í hugarlund hvernig menn fóru að því á þessum tíma að koma upp þessari stórkostlegu byggingu. Þeir sem hafa áhuga á að fræðast nánar um þetta geta farið á  http://en.wikipedia.org/wiki/Monastery_of_Batalha

Þetta er orðin svo löng færsla hjá mér að ég efast um að nokkur nenni að lesa hana, en sjón er sögu ríkari, heimsækið okkur til Portúgal og við skulum fara með ykkur á staðinn.

Ef þið nennið að sitja í bíl hjá mér í fimm mínútur,  á meðan ég keyri frá Albergaria að Austurkoti. Mér finnst leiðin svo falleg, sérstaklega á þessum árstíma, sjáið alla grænu litina á trjánum meðfram veginum. Videóið er á You Tube sem er merkt hérna til hliðar og slóðin er þessi
http://www.youtube.com/austurkot

Svo sést hópurinn ganga að rútunum eftir stutt kaffistopp á bensínstöð á leiðinni heim, það voru allir ánægðir með daginn þrátt fyrir rigningu.

Þá var tekin ákvörðun um að fjarlægja þessa runna og setja þrjár litlar plöntur í staðinn

Svona er þetta núna og verður fróðlegt að sjá hvað þessar litlu plöntur verða lengi að stækka.
Góða helgi kæru vinir, ég sé að daglega koma nokkuð margir í heimsókn svo að ég verð að herða mig við skriftirnar svo þið farið ekki erindisleysu í Austurkot.

Það var svolítið erfitt að komast um torgið því þar var fjöldi manns við að endurnýja stéttina á torginu, svona liggja menn á hnjánum og raða litlum tilhöggnum steinum í munstur. Svo virðast þeir líka vera að leggja sérstakar göngubrautir fyrir blinda og sjónskerta, það eru hrufóttir steinar sem liggja þvert yfir torgið að öllum gönguljósum.

Það er líka verið að setja upp nýja tegund af götuljósum sem ég hef ekki séð fyrr, fyrir ofan gönguljósin sjálf eru ljós sem sýna hvað eru margar sekúndur þar til græna ljósið kviknar og á meðan græna ljósið logar sést hvað margar sekúndur eru þangað til það kemur rautt. Snjöll hugmynd og fækkar líklega þeim sem hlaupa yfir á rauðu ljósi.

En það eru bæði falleg tré og blóm á þessu torgi, ég held að þetta séu fallegustu túlípanar sem ég hef séð.

Handan við torgið er þessi fallega veggmynd sem er gerð úr handmáluðum flísum, algjört listaverk

Og á næsta horni var þetta fallega tré við hliðina á uppgerðu gömlu húsi

Og hér er búið að rífa runnann upp og lengja beðið, þá vantaði bara nýjar plöntur.

Við keyrðum 70 km. norður og 50 km. suður, fórum í fjórar stórar gróðurstöðvar þar til við fundum loksins réttar plöntur af réttri hæð. Því við meigum ekki vera að því að bíða eftir að plönturnar nái þeirri hæð sem við óskum, þó allt vaxi hér hraðar en auga á festir. Við keyptum fimm plöntur 150cm háar, náðum að troða þeim í bílinn og brunuðum heim með þær, hér er búið að taka þær úr bílnum

Prins var ekki alveg sáttur á meðan verið var að rífa upp gömlu plönturnar og brjóta úr stéttinni, hélt sig í hæfilegri fjarlægð, en svo lagði hann sig hjá beðinu til að vita hvort þetta væri ekki í lagi

Og hér eru plönturnar komnar á sinn stað, við erum ánægð með útkomuna en svo munum við klippa þær til eftir þörfum, ætlum ekki að láta þær verða mikið hærri en þetta heldur láta þær þétta sig að neðan.

Eftir alla vinnuna undanfarna daga drifum við okkur í dag til Viseo sem er um 60 km innar í landinu, það er mjög fallegur bær og veðrið var alveg dásamlegt. Það koma myndir úr þeirri ferð í næstu færslu. Ég bið ykkur vel að lifa og þakka fyrir innlitið.